فصل 4 از 8 درس 21 از 24

الگوهای رفتاری

Mediator Design Pattern

بخشی از آموزش جامع Design Patterns در C# و .NET

محتوای درس Mediator Design Pattern

در این درس می‌خواهیم خود Pattern را از پایه بفهمیم؛ نه با حفظ کردن UML، بلکه با مسئله‌ای که باعث به‌وجود آمدنش شده است.

هدف یادگیری

  • بتوانید مفهوم «Mediator Design Pattern» را با زبان خودتان توضیح دهید.
  • بتوانید مسئله‌ای را که این تکنیک حل می‌کند از روی کد تشخیص دهید.
  • بتوانید تشخیص دهید چه زمانی استفاده از آن اشتباه یا اضافه‌کاری است.

مسئله اصلی چیست؟

متمرکز کردن ارتباط بین اجزا برای کاهش coupling مستقیم مسئله اصلی معمولاً زمانی شروع می‌شود که یک تصمیم طراحی در چند نقطه از سیستم تکرار می‌شود و هر تغییر، چند فایل و چند کلاس را درگیر می‌کند.

مدل ذهنی ساده

سناریوی ذهنی این درس: Mediator بین Componentهای فرم یا Handlerهای application. به جای اینکه Client همه جزئیات را بداند، یک مرز طراحی ایجاد می‌کنیم تا بخش متغیر پشت یک قرارداد یا ساختار مشخص قرار بگیرد.

پیاده‌سازی نمونه در C#

نمونه کد آموزشی

نمونه کد این درس در بخش کد درس قرار داده شده است.

کد قبل از Refactoring چه بویی می‌دهد؟

  • if/switch بزرگ که با هر نوع جدید رشد می‌کند.
  • ساخت مستقیم وابستگی‌ها با new در لایه Business/Application.
  • تکرار منطق cross-cutting مثل Logging، Retry یا Validation.

مراحل Refactoring

1. نقطه تغییر را مشخص کنید و دقیقاً بگویید کدام تصمیم ناپایدار است.

2. یک قرارداد کوچک و معنادار برای بخش متغیر تعریف کنید.

3. Concrete implementationها را پشت قرارداد منتقل کنید.

4. Client را فقط به قرارداد وابسته کنید.

5. با تست، رفتار قبل و بعد را یکسان نگه دارید و سپس پیچیدگی اضافی را حذف کنید.

چه زمانی استفاده کنیم؟

وقتی آبجکت‌ها ارتباطات مش در مش زیادی پیدا کرده‌اند. اگر تنها یک پیاده‌سازی ساده دارید و احتمال تغییر واقعی کم است، Pattern ممکن است صرفاً تعداد فایل‌ها را زیاد کند.

خطاهای رایج

  • استفاده از Pattern فقط چون معروف است، بدون مسئله مشخص.
  • ساخت interface برای هر کلاس حتی وقتی هیچ جایگزینی یا boundary وجود ندارد.
  • مخلوط کردن مسئولیت Pattern با Business Rule و ایجاد کلاس‌های همه‌کاره.

Best Practice

  • قرارداد را کوچک و بر اساس نیاز Client طراحی کنید.
  • نام کلاس‌ها را بر اساس نقش دامنه/کاربرد انتخاب کنید، نه صرفاً نام Pattern.
  • قبل از اضافه کردن abstraction یک تغییر واقعی یا تست‌پذیری لازم را نشان دهید.
  • برای سناریوهای async، cancellation و exception handling را بخشی از قرارداد در نظر بگیرید.

تمرین

  • یک نمونه کوچک از Mediator Design Pattern برای سامانه فروش آنلاین طراحی کنید.
  • کد خود را طوری بازنویسی کنید که یک implementation جدید بدون تغییر Client اضافه شود.
  • یک حالت پیدا کنید که استفاده از این Pattern overengineering باشد و دلیلش را بنویسید.

جمع‌بندی

مهم‌ترین نکته این درس این است که «Mediator Design Pattern» یک اسم برای کلاس‌بندی کد نیست؛ یک راه شناخته‌شده برای مدیریت یک نوع مشخص از تغییر است. اگر مسئله وجود دارد، Pattern کمک می‌کند نقطه تغییر محدود و قابل تست شود؛ اگر مسئله وجود ندارد، ساده‌ترین طراحی معمولاً بهتر است.

درس بعدی

درس 68 از 89 در آموزش جامع Design Patterns در C# و .NET

نمونه کد

public interface IMediator { Task<T> Send<T>(IRequest<T> request); }
public sealed class CreateOrderHandler
{
 public Task<Guid> Handle(CreateOrder command) { /* application logic */ return Task.FromResult(Guid.NewGuid()); }
}

خروجی مورد انتظار

خروجی این درس شامل اجرای نمونه مرتبط با «Mediator Design Pattern» و درک کاربرد آن در سناریوهای واقعی C# و .NET است.